Ep. II 12 (Qualiter, post obtentam nuper de proditorum...)

L'epistolario di Pier della Vigna, coord. di E. D'Angelo, ed. crit. a cura di A. Boccia, E. D’Angelo, T. De Angelis, F. Delle Donne, R. Gamberini, Soveria Mannelli 2014, p. 303, Par. lat. 8563, f. 27r

circa 1246
Martina Pavoni, Fulvio Delle Donne
aracne ara13

Informazioni sul Documento

Data del documento: circa 1246

Forma del manoscritto: letter

Testo del Documento

Federico II annuncia ad Ezzelino che, dopo la distruzione dei suoi traditori (con probabile allusione alla congiura capeggiata da Tebaldo Francesco), ha un ulteriore motivo di gioia nella vittoria riportata sui Saraceni ribelli di Sicilia, che si erano rifugiati sulle montagne, turbando la pace del Regno.

circa 1246

Ezelino, de Saracenis redeuntibus ad mandata

1. Qualiter, post obtentam nuper de proditorum nostrorum insania nefanda uictoriam, fortuna celebris nouiter nostris processibus, quos diuina semper clementia comitatur, arrisit, tuae fidelitatis auditibus presenti stilo letifico nuntiamus. 2. Licet enim ex diuersis causis et casibus, quibus nostro pectori continue materia cogitationis infunditur, proditorum ipsorum deprimenda nequitia, quasi causa precipua, specialiter hactenus cogitationibus nostris occurreret et statum nostrum in regno Syciliae necessario retineret, suffragabatur huic uerumptamen alia ratio non minus euidens, Sarracenorum uidelicet edomanda proteruitas, qui sicut a nobis fidei disparitate sunt impares, sic deuotionis integritate diuersi. 3. Temerarie dudum Syciliae montana conscenderant et ibidem, quantum poterant, licet parum potuerint, nostrae maiestatis imperio repugnarunt. 4. Sed, ut diuersa nobis quaelibet in directa dirigantur et aspera in uias planas, Sarracenos prefatos tamquam timore potentiae nostrae perterritos, nec fortunae Cesareae uolentes ulterius, quin potius non ualentes, resistere uel obsistere, nuperrime noueris descendisse solam benignitatis Augustae misericordiam implorantes. 5. Ex quo te ceterosque fideles nostros spes pulchra confoueat, ut cum nichil nobis post terga remaneat, quod causam in posterum dubitationis adducat et quaelibet sint impedimenta sublata, quae nostrum hucusque propositum retardabant, ad nostrorum rebellium reliquias finaliter conterendas, tamquam liberiores ad gratiam, gladium potenter exerere intendamus.